Een meid (spreek uit als ‘mijt’, met met een natte t) is een energie. Een meid (x/v/m) zijn betekent je bek een douw geven en dan pas nadenken, shoppen maar geen centen hebben, soms te hard zijn voor jezelf, je rekeningen betalen, naar ongemakkelijke familieverjaardagen gaan, je telefoon uit je klauwen laten pleuren terwijl je net een nieuwe hebt, enzovoorts, je snapt het wel. Een meid zijn is een bestaan hebben. En wij meiden maken een hoop mee. In De meidenmethode deel ik dingen waarvan ik zou willen dat iemand ze mij had verteld, op deze manier. De wereld is niet altijd leuk, maar ik hoop dat dit boek jouw dekentje mag zijn. Ik ga je laten zien wat een prachtig, krachtig en lekker mens je bent Het hoeft echt niet altijd beter, harder, meer. Je bent geweldig zoals je bent en het is verdomme tijd dat je dat in gaat zien. Liefs, Lotte
Echt voedsel met herkenbare ingrediënten heeft de afgelopen decennia grotendeels plaatsgemaakt voor zwaar bewerkt fabrieksvoer zonder enige voedingswaarde, dat zo aangenaam is van structuur en smaak dat we er geen genoeg van krijgen. Via uitgekiende receptuur, slimme marketing en agressieve reclame mest de voedingsindustrie ons vet als plofkippen, met ziekte en hoge maatschappelijke kosten tot gevolg. De fabrikanten zeggen dat wij zelf verantwoordelijk zijn voor ons gedrag. Maar is dat wel zo? In De mens is een plofkip legt Teun van de Keuken de voedingsindustrie onder de loep en laat hij feilloos zien wat er misgaat. Maar hij biedt ook perspectief: met de juiste maatregelen is er een mooiere, lekkerdere en gezondere toekomst mogelijk.
LEZEN • SPELLETJES • KLEUREN • TELLEN EN NOG VEEL MEER! Met dit doeboek van de NEEhoorn is de tijd van vervelen voorbij! Stap in het Heerlijke Hartenwoud waar de NEEhoorn en zijn vrienden wonen en speel alle spelletjes. Zoek de verschillen, help de WATbeer speuren naar lolly’s en de Slangzaam naar zijn eigen beginletter, kleur de kleurplaten, probeer je vrienden te verslaan met het ladderssspel of mi-ma-memorie, lees een grappig verhaal of bak de lievelingskoekjes van de NEEhoorn. Veel plezier!
Ruzie in het Heerlijke Hartenwoud?! De NEEhoorn zegt nog steeds NEE en hij heeft ruzie met de WELLES-prinses. Alleen… weten ze allebei niet meer waarover het gaat. Als de KUS-m’n-KONT-hond het allemaal wel even denkt op te lossen, wordt het de NEEhoorn te veel en gaat hij ervandoor. Na een lange wandeling belandt hij in de dichte, donkere jungle waar de Slangzaam zich ontiegelijk aan een tak hangt te vervelen. Welk avontuur de NEEhoorn ook voorstelt, de Slangzaam heeft er geen sssin in…
De poezelige NEEhoorn en zijn vrienden zijn terug! Ontmoet in dit vrolijke vervolg van De NEEhoorn nieuwe dieren, waaronder de verveelde Slangzaam. Een nieuw, grappig verhaal van Marc-Uwe Kling om voor te lezen, nog eens voor te lezen, te lachen en te ontdekken. Prachtig geïllustreerd door Astrid Henn en met wederom een spitsvondige vertaling van Jaap Robben.
In de dertien jaar waarin Martin Sommer de Haagse politiek in de Volkskrant besprak, leek het Binnenhof soms op een dolle carrousel. Tegelijk voltrok zich een langzame, bijna onopgemerkte verandering. Politiek werd steeds minder de belofte van een mooiere toekomst voor allemaal en steeds meer het boze terugkijken op een geschonden geschiedenis. Net als in de standenstaat van lang geleden is er geen besef meer van vooruitgang. En net als in de oude standenstaat is privilege het sleutelbegrip; niet, zoals toen, als iets om je op voor te laten staan, maar als een manier om iemand na te wijzen. Bestuurders kijken met een mengsel van medeleven en afgrijzen naar de boze burgers. Zij begrijpen wel dat de gezamenlijkheid ver te zoeken is, maar het land moet nu eenmaal bestuurd worden en dat kun je zeker niet aan de bevolking overlaten. Zo is in de nieuwe standenstaat iedereen uiteindelijk boos op iedereen: burgers, politici, ambtenaren, rechters en journalisten. Al die jaren in Den Haag behield Martin Sommer de verbazing van een onderzoeker die de merkwaardige zeden en gebruiken optekent van een exotische stam. De nieuwe standenstaat is het onrustbarende, maar vooral originele relaas van zijn bevindingen.
Martin Sommer (1956) werkte decennia bij de Volkskrant, waarvoor hij onder meer correspondent in Frankrijk en chef van de Haagse redactie was. Van 2010 tot 2023 schreef hij elke zaterdag de politieke column. Hij publiceerde eerder onder meer Krantebeest, Heimwee naar Frankrijk, Onder onderwijzers en Wat een held! Tien vaderlanders op een voetstuk. Thans schrijft hij voor het weekblad EW.
Van de bestsellerauteur van de NS Publieksprijs winnaar De Camino. Na het succes van de bestsellers Het bloemenmeisje en De Camino komt Anya Niewierra met De nomade. Een aangrijpende thriller over vaderliefde en een verborgen verleden. De 37-jarige documentairemaker Olga Liebke woont met haar zonderlinge vader in het Harz-gebergte. Olga heeft een innige band met de inmiddels dementerende man. Haar moeder stierf in het kraambed en ze heeft verder geen familie. Tenminste, zo is het verhaal. Maar dan vertelt haar vader herinneringen die niet rijmen met de geschiedenis zoals zij die kent. Ze gaat twijfelen over haar achtergrond en ontdekt documenten uit de voormalige Sovjet-Unie. Olga reist naar de driehoek Polen, Litouwen en Belarus en stuit op een huiveringwekkend geheim. ‘Anya Niewierra heeft met De nomade weer een magnifiek boek afgeleverd, dat mogelijk nog indrukwekkender is dan De Camino.’ Heleen Spanjaard, Margriet ‘Verrassend, meeslepend en bloedstollend. De nomade is een waardige opvolger van De Camino.’ Rob Cobben, cultuurverslaggever Dagblad De Limburger
Van de bestsellerauteur van de NS Publieksprijs winnaar De Camino.
Na het succes van de bestsellers Het bloemenmeisje en De Camino komt Anya Niewierra met De nomade. Een aangrijpende thriller over vaderliefde en een verborgen verleden. De 37-jarige documentairemaker Olga Liebke woont met haar zonderlinge vader in het Harz-gebergte. Olga heeft een innige band met de inmiddels dementerende man. Haar moeder stierf in het kraambed en ze heeft verder geen familie. Tenminste, zo is het verhaal. Maar dan vertelt haar vader herinneringen die niet rijmen met de geschiedenis zoals zij die kent. Ze gaat twijfelen over haar achtergrond en ontdekt documenten uit de voormalige Sovjet-Unie. Olga reist naar de driehoek Polen, Litouwen en Belarus en stuit op een huiveringwekkend geheim. ‘Anya Niewierra heeft met De nomade weer een magnifiek boek afgeleverd, dat mogelijk nog indrukwekkender is dan De Camino.’ Heleen Spanjaard, Margriet ‘Verrassend, meeslepend en bloedstollend. De nomade is een waardige opvolger van De Camino.’ Rob Cobben, cultuurverslaggever Dagblad De Limburger
De omwenteling, het nieuwe boek, van meesterverteller Suzanne Jansen is een wervelend vertelde geschiedenis van
de huisvrouw in Nederland. Persoonlijk en meeslepend verhaal van de emancipatie.
Hoe verging het Betsy en haar dochters na Het pauperparadijs? Meesterverteller Suzanna Jansen, auteur van Het pauperparadijs, schetst in De omwenteling de afgelopen eeuw vanuit een nieuw perspectief: dat van de vrouw.
Op een ochtend in 1981 hangt Betsy Jansen-Dingemans een laken buiten. Het is geen wasdag en het laken is niet eens nat. Haar jongste dochter, de auteur, weet: mijn moeder stelt nu een daad, ze sluit zich aan bij de vrouwenbeweging. Betsy is geboren in 1922, het jaar waarin vrouwen voor het eerst kunnen stemmen. Toch tellen ze amper mee: ze krijgen minder loon, worden op hun trouwdag ontslagen en zijn bij wet handelingsonbekwaam. Honderd jaar later heeft haar dochter meer rechten en is haar wereld groter dan de huiskamer.
In geen enkele eeuw veranderde het leven van vrouwen zo sterk – en daarmee dat van ons allemaal. Vanuit het perspectief van haar moeder, haar oudere zus en zichzelf vertelt Suzanna Jansen hoe vrouwen leefden binnen de marges van ondergeschiktheid en dienstbaarheid, en hoeveel strijd het kostte zich daaraan te ontworstelen. Met het verstrijken van de tijd ontdekt Betsy dat een vrouw ook naar een ander leven mag verlangen.
In haar persoonlijke, meeslepende stijl legt Suzanna Jansen in De omwenteling de anatomie bloot van de tergend trage, maar niet te stuiten omwenteling van de emancipatie. En ze toont dat de genderverhoudingen van onze tijd hierin hun wortels hebben. Suzanna Jansen weet in De omwenteling als geen ander met een klein verhaal een grote geschiedenis te vertellen.
Rond 1900 was Volendam een bruisende, internationale kunstenaarskolonie. Meesterverteller Jan Brokken wekt deze buitengewone en onderbelichte episode uit de Nederlandse (kunst)geschiedenis tot leven.
Achter de eenvoudige witte vitrages van het Volendamse Hotel Spaander ligt de kiem van een cruciale periode in de Nederlandse kunstgeschiedenis. De gastvrijheid van uitbaters Leendert en Aaltje Spaander, de levendige avonden en de ateliers op de begane grond bleken vanaf 1881 een magneet voor grote getalen kunstenaars. Uit de hele wereld kwamen ze naar Volendam: ruim 1400 schilders, onder wie zo’n 200 vrouwen. Wat ze aan de Zuiderzee ontdekten waren de typisch Hollandse luchten en het destijds al beroemde Hollandse licht, maar ook verdraagzaamheid en openheid. Toch bleef Spaander als kunstenaarskolonie relatief onbekend – en dat is een kolfje naar de hand van Jan Brokken. Zoals hij stelt in De ontdekking van Holland : je weet altijd te weinig over je eigen land. Opnieuw wekt hij een fascinerende onderbelichte geschiedenis tot leven.
Wat gebeurde er in de nacht van 31 januari op 1 februari 1953, toen grote delen van ons land als gevolg van een ongekende springvloed overstroomden.
In de nacht van 31 januari op 1 februari 1953 werd Nederland getroffen door een van de grootste natuurrampen uit zijn geschiedenis. Een springvloed in combinatie met een zware noordwesterstorm zette Zeeland en delen van Noord-Brabant en Zuid-Holland onder water. 1.836 mensen en tienduizenden dieren verdronken, 4.500 huizen en gebouwen werden verwoest en 200.000 hectare grond kwam onder water te staan. Kees Slager deed voor De ramp uitvoerig onderzoek in archieven en sprak met ruim 250 ooggetuigen. Zo is een aangrijpend en onthullend verslag ontstaan van wat er zich in die noodlottige dagen in de winter van 1953 van uur tot uur en van plaats tot plaats heeft afgespeeld.